Weekend verwonderen, deel 2

 In ByMarij

Op zondag ontwaak ik uit mijn droom van welvaart en succes. Gelukkig lig ik nog steeds onder kraakwit bedlinnen in het hippe landhuishotel in Drenthe en heb ik nóg een verwonderdag met Kirsten voor de boeg! Whoehoe!

Na een fijne douche, goed boek en een ontbijtje ga ik Superrr Zen aan het werk op dit mooie plekje de zon.

IMG-20170924-WA0012

Al tikkend besef ik hoe fijn het is om een goed plan te kunnen maken zonder dat ik mij laat afleiden door binnenkomende e-mails, Facebook berichten, een volle wasmand of een vieze vloer die gedweild ‘moet’ worden. Het maken van een financieel plan (gaaaaaap) is zoiets dat ik maar voor mij uit blijf schuiven door gebrek aan tijd en nog meer aan zin. Eigenlijk durfde ik er ook niet aan te beginnen, want stel dat al de plannen die ik in mijn hoofd heb financieel helemaal niet haalbaar zijn? Dan heb ik straks een stressvol in plaats van een succesvol bedrijf. Not Gonna Happen!! Kirsten schuift aan en we nemen de door mij gemaakte begroting uitgebreid door en koppelen daar weer actiepunten aan. Heerlijk, ik houd van duidelijkheid en deadlines!

Met een lunchpakketje in de tas vertrekken we weer naar het bos voor een tweede sessie buitencoaching… ben benieuwd welk natuurverschijnsel mij dit keer aan het brullen krijgt!

Eerst bespreken we het concept VolTalent. Een creatieveling zoals ik heeft natuurlijk 100.000 ideeën dus probeer van zo’n chaos maar eens een duidelijk aanbod te maken. En Kirsten helpt mij daarbij. (Ze lijkt wel een wandelende trechter!) Al wandelend krijg ik een paar minuten de tijd om alle ideeën die ik heb voor mijn bedrijf eruit te gooien: jonge meiden & vrouwen creatief begeleiden, workshops geven (er volgen 10.000 voorbeelden), samenwerkingen met andere ondernemers, ideeën voor marketing en ik ontwerp natuurlijk ook nog kaarten: voor trouwen, geboorte, verhuizing…moet ik ook nog wat met rouwkaarten gaan doen? En ik ga nog even door.

Als ik klaar ben geeft Kirsten mij de opdracht om voorwerpen uit de omgeving te verzamelen waarmee ik straks een collage ga maken. Hmmm, het zal wel.. Maar de praktijk heeft eerder uitgewezen dat het werkt dus ik begin als een echte jutter te struinen en te verzamelen: hier een stokje, daar een stokje, paddestoel, bloemetje, nog een bloemetje. En ik probeer een collage te maken. Het blijkt minder makkelijk dan ik dacht want is dit bloemetje nu een activiteit of is het een persoon? En hoezo de paddestoel? Waar staat het stokje voor? We gaan erbij zitten en uiteindelijk komen we samen tot een voor mij uiterst bevredigend resultaat:

IMG-20170924-WA0015Oké, voor mij is het concept nu helemaal duidelijk!! Wellicht denk je als lezer “echt, wát een gezwam!” Maar ik kan je zeggen: het werkt! Vooral wanneer je net als ik een creatieve geest hebt, dan is het fijn om je ideeën visueel te maken en daarop terug te kunnen vallen. IK BEN de krachtige boom uit de vorige blog (ja echt..haahaha) en deze collage, DIT IS mijn bedrijf!! Ik ga de collage ook niet toelichten, kom per 1 November maar langs in de Performance Factory dan vertel ik je alles 😉

Maar goed, voetjes weer op de grond en terug naar de  3  ‘aandachtspunten’ uit de vorige blog: Dominantie (check), Financieel beheer (check) & Balans!

Dat laatste vind ik ook uitermate belangrijk, want ik wil niet weer vervallen in het ‘kip zonder kop’ syndroom. Een eigen bedrijf is leuk, maar niet het belangrijkste!!

Wat ik nu mag gaan doen is mijn ideale dag beschrijven. “Je wordt wakker”, zegt Kirsten, “en er is een wonder gebeurd! Hoe ziet jouw dag er dan uit?”.

Nou, daar weet ik wel antwoord op! En begin hardop te fantaseren: Ik wordt *Pling* wakker en in plaats van 10x snoozen spring ik zo fris als een hoentje onder het kraakwitte bedlinnen vandaan. In een gestroomlijnd ochtendritueel met opperst vrolijke en meewerkende kinderen fietsen we heel harmonieus naar school waar ik 10 minuten vóór tijd aankom. De zon schijnt trouwens. Weer thuisgekomen in een stil huis, pak ik een bakje koffie en lees een boek. Tussendoor doe ik nog wat stretch- en ademhalings oefeningen want ik heb ergens gelezen dat dat goed is voor….nou ja het is gewoon goed.

Ik stap op mijn nieuwe fiets (géén tweedehands doorgeschoven van mijn oudere zus of Mamafiets van marktplaats, nee NIEUW. Zonder kinderzitjes.) om naar de Performance Factory te gaan. En sta dus ook niet in de file, hurray!!!

Ik werk in een hele mooie, hippe en inspirerende omgeving (geen droom) en tussendoor heb ik nog tijd om even de stad in te lopen om cadeautjes te kopen voor de 5 kinderfeestjes van schoolvriendjes, neefjes & diversen. In plaats van een zelf meegebracht broodje kaas verdien ik genoeg geld om mij een overheerlijk maar gezond en biologisch verantwoord broodje uit de Twentsche Foodhal te veroorloven.

Na een heerlijke werkdag heb ik al het werk dat ik wilde doen afgekregen en fiets ik met een voldaan gevoel naar huis. Rogier heeft heerlijk gekookt in onze nieuwe keuken en terwijl de kinderen vertellen over hun dag op school smikkelen ze lekker van hun onbespoten broccoli/prei/wortels/boontjes. Om 18:45 geven ze zelf aan dat ze graag naar bed willen, gaan ze direct slapen en komen ook niet meer beneden wegens *honger *een monster *bang in het donker *niet kunnen slapen *moeten poepen etc.

Het is inmiddels gaan sneeuwen (ja er is een wonder gebeurd hè) dus we doen de houtkachel aan en drinken samen een heerlijk glas wijn terwijl we onze dag doornemen.We gaan op tijd naar boven om…nou jeweetwel en slapen nog 8 uur het klokje rond.

Ik wordt *Pling* wakker uit deze droom en Kirsten vraagt mij nu om 2 bomen te zoeken die een paar meter uit elkaar staan. 1 boom staat voor de ‘droomdag’ en 1 boom staat voor alles wat die droom niet is (vul maar in, bleggh!! En ik krijg alweer een brok in mijn keel) “Waar sta je nu tussen deze twee bomen?”. Ik ga over iets meer dan de helft vanaf de ‘stomme’ boom staan: een 7 op de schaal van 1 tot 10!

“Welke stap zou je willen nemen om dichter bij je ‘droomboom’ te komen?”. En ik zet een stap naar voren, naar een 8! In één keer naar de 10 is niet interessant. Niemand wil direct van een 7 naar een 10, toch?

“Hoe ga je dat doen, van die 7 naar de 8?” En al wandelend – want dat praat veel makkelijker – komen we eruit dat voor mij het codewoord planning is! Ik houd van overzicht en structuur, maar tijdsmanagement is niet mijn ding. Heel gek! Wanneer ik wakker word is een dag voor mij soms een aanééngesloten blok van tijd die ik ‘moet vullen’. Dat klinkt heel depressief, maar ik bedoel dat het voor mij goed is om bijvoorbeeld ook Tijd met de kinderen in te plannen! Daarnaast Tijd om te werken. Tijd om een boodschapje te doen. Ik ben juist geneigd om alles maar op mij af laten komen en daarbij een ‘we zien wel’ houding aan te nemen. Daardoor kan ik gefrustreerd raken als de kinderen mij ‘storen’ terwijl ik ongepland iets voor mijn werk aan het doen ben of wanneer ik om 17:30 nog eens ontdek dat de aardappelen op zijn en dus met 2 vermoeide kinderen naar de supermarkt (= de hel) moet.

Steek je vinger op als je hier íets van herkend dan kan ik je van harte het buitencoaching (maar dan wel door Kirsten @verwonderlust) aanbevelen! Ook als je geen ambities hebt om een eigen bedrijf te starten, maar juist als je het belangrijk vind om een goede balans te vinden en te houden tussen werk, gezin & vrije tijd.

Ga ik nu even aan mijn planning werken…. “Lieverd, vrijdagavond gaan we op tijd naar boven. Schikt jou dat ook?” 😉

Liefs Marije

 

Recent Posts

Leave a Comment