Persoonlijk Leiderschap

 In ByMarij

Er is een thema waar ik al een tijdje mee bezig ben: Persoonlijk Leiderschap.

In een eerdere blog schreef ik hier ook al over, want ik volgde in maart een bijeenkomst via het ikstartsmart project met ditzelfde onderwerp.

De bijeenkomst vond plaats in een stoffig kantoorgebouw op een industrieterrein in Zwolle en er was een paardencoach uitgenodigd om ‘onze stralende en krachtige ondernemer aan te boren’. Oké, whatever…

Er was helaas geen ruimte om de paarden mee te nemen, dus de coach gebruikte de dieren alleen als metafoor en liet filmpjes zien waaruit wij konden opmaken wat voor een gevoelig dier het paard is.

Nu ben ik absoluut geen Penny meisje, maar wat ik hoorde en zag over de eigenschappen van paarden vond ik zó interessant en intrigerend:

Een paard is zeer sensitief waardoor hij sterk reageert op het denken, voelen en handelen van mensen. Een paard communiceert voornamelijk non-verbaal, waardoor het een expert is in het “lezen” van een ander dier of mens. Hij laat zich niet van de wijs brengen door wat wij bewust of onbewust willen uitstralen of zeggen. Paarden kunnen niets met dubbele boodschappen; als je zegt dat jij je goed en relaxed voelt, maar eigenlijk gespannen bent, zal het paard hier op reageren. Het paard is hierdoor een directe, oordeelvrije en zuivere spiegel. Het feit dat het paard jou de boodschap geeft is makkelijker te accepteren dan dat een vriend, collega of therapeut dit zegt. Door de grote aantrekkingskracht en zuiverheid van paarden kan je dichter bij je eigen gevoel komen en grenzen verleggen. Een paard is oordeel vrij, accepteert je zoals je bent. Het leeft in het hier en nu. Paarden maken gebruik van elkaars talenten.

WAUW, Ik had er een nieuwe lievelings bij! (Naast de leeuw, want die blijf ik echt de master vinden). Helaas kon ik er verder niet zo heel veel mee want tja, geen paard in de gang zaal.

Ik las dus nog maar wat boeken over persoonlijk leiderschap en in juni ging ik naar een vrouwenconferentie met als boodschap ‘Trust and Lead’. Het was een uniek evenement, gericht op vrouwen van alle leeftijden en er werd benadrukt dat er kracht is in elke vrouw. Kracht die bedoeld is om zichtbaar te zijn voor de mensen om je heen.

I know, het is allemaal wat veel zelfontwikkeling “sta in je kracht” en veel gevoelsdingen, maar een beetje diepgang mag ook best zo af en toe.

Joyce de Vos sprak tijdens de conferentie over persoonlijk leiderschap. En wat ik mooi vond was dat ze zei dat vrouwen sterke vrouwen nodig hebben. Vrouwen die zichzelf laten zien ondanks hun angsten en tekortkomingen; die dromen najagen, ondanks barrières.

En ik voelde mij persoonlijk aangesproken.

Leiderschap is namelijk niet alleen weggelegd voor een schooldirecteur of leider van een groep. Iedereen is een leider! Iedereen is van invloed. Zo ben ik als moeder een voorbeeld voor mijn kinderen en heeft mijn gedrag ook invloed op hun gedrag. (Helaas werkt dit in de praktijk niet altijd volgens mijn hoopvolle verwachtingen wanneer ik vrolijk doch dwingend zeg “jullie gaan nu naar bed” en zelf al halverwege de trap sta).

De vraag is of je een Onbewust of een Bewust leider wilt zijn? In het geval van het moederschap moet ik eerlijk bekennen dat ik eigenlijk maar wat doe. En ik kan hier heel lang over uitwijken, maar ik ben echt niet de enige want die andere moeders doen ook maar wat (boekentip van de week).

Toch snap ik ook dat je veel meer kunt bereiken als je ervoor kiest om een Bewust leider te zijn; je kunt je eigen talenten inzetten om anderen aan te raken en in beweging te zetten (waaronder je kids naar hun bed?!).

Dat klinkt goed! Maar hoe pak ik dat aan?

Per toeval (waar ik niet in geloof) zag ik een paar weken geleden het volgende bericht op de Facebookpagina van Wendy de Wit verschijnen: Persoonlijk Leiderschap & Spiegelen met paarden. In samenwerking met paardencoaches ga je ontdekken en ervaren hoe je door middel van een paard inzichten krijgt in persoonlijke en zakelijke ontwikkeling. 

Waddupp!! Ik kocht (bijna) meteen een ticket en regelde ophaalservice voor mijn kinderen.

Ik zeg bíjna meteen, want ik twijfelde een paar weken. Is dit wel wat voor mij? Is het niet te zweverig? Het enige contact dat ik ooit met een paard had was in Ponypark Slagharen en oh ja, ik had een verzorgpaard bij een boerderij in het dorp waar ik woonde. (Dat overdrijf ik: het was een paard dat ik en mijn zus met toestemming van de eigenaar af en toe gingen aaien en voer mochten geven). Afgezien van de pretpark pony’s heb ik verder ook nooit op een paard gezeten.

Maar goed, onder het mom van “If you never try, you’ll never know” bedacht ik mij ook dat een dergelijke ervaring nooit kwaad zou kunnen en dus kwam ik die middag vol verwachting opdraven.

20 september 2018 De dag waarop ik een Bewust Leider werd

Ik kom als laatste binnen in een sfeervol ingerichte ruimte waar de andere vrouwen zich al in een kring gesetteld hebben. Wendy heet ons welkom en ze doet met ons een ademhalingsoefening. Eerder zou ik dit wel wat zweverig hebben gevonden, maar ik doe dit tegenwoordig thuis ook regelmatig dus ik kan mij inmiddels prima concentreren op mijn ademhaling in plaats van mijn To Do lijst.

Als we allemaal ‘ge-aard’ zijn stellen de paardencoaches zich voor en vertellen ze wat over het gedrag van de paarden. Buiten staat een groep van 15 paarden – ook allemaal dames – op ons te wachten en blijken zelfs aan te voelen dat wij hier zijn!

Met het hek nog tussen ons en de paarden (wie kijkt nu naar wie?) worden ze aan ons voorgesteld en mogen we even later de bak in.

Waar de één direct een willekeurig paard over de manen strijkt blijft een ander (waaronder ik) de paardenkudde nog even van een afstandje bekijken. Na een korte persoonlijke kennismaking met de paarden mogen wij mensen achter een lint plaatsnemen om vervolgens één voor één te spiegelen met een paard, onder begeleiding van paardencoach Marjon.

Als het mijn beurt is vraagt Marjon op welk gebied ik zou willen spiegelen. Ik kies “ruimte innemen en krachtiger overkomen”. Dat bedoel ik o.a. persoonlijk (hoe krijg ik mijn kinderen z.s.m. in hun bed ;-P), maar vooral zakelijk want ik geloof dat ik best wat moois heb te bieden maar dat ik daar soms nog te onzeker in ben en dat ook uitstraal naar mijn klanten. Daardoor laat ik soms over mij heen lopen en schat ik mijn waarde te laag in. Om maar een voorbeeld te noemen.

Ruimte innemen dus! Marjon geeft mij de opdracht om een paard te kiezen dat mij moet gaan volgen. Juist op dat moment komt er een nieuwsgierig exemplaar aandraven, dus ik kies haar. Waarom moeilijk doen als je denkt dat het makkelijk gaat?

Liefdevol begin ik het paard op haar hals en rug te kloppen. Vervolgens begin ik te aaien. En te aaien.

Als ik na een paar minuten denk dat we nu wel genoeg hebben ‘ge-connect’ loop ik voor haar uit met de verwachting dat ze achter mij aan zal komen. Doet ze niet. Dus ik begin weer te aaien. En te aaien. Ik fluister nog net geen lieve woordjes in haar oor.

Bij poging twee probeer ik haar te lokken met kreten als “kom maar” en “Ga je mee?” met tussendoor de klakkende tong geluiden voor wat meer effect. Nog steeds geen beweging in te krijgen.

Het voelt eigenlijk best wel dommig, want ik ben een beetje zenuwachtig om dat paard aan het drentelen terwijl er aan de zijlijn wordt toegekeken door de andere vrouwen. Toch besluit ik al snel om mij daar niks van aan te trekken. Dit is mijn moment en ik moet en zal dat paard aan de wandel krijgen.

Maar dan stelt Marjon de vré-se-lij-ke vraag: “wat doet dit nu met jou?”. Tja, ze blijft een coach en die stellen dat soort vragen…

Als een emotioneel wrak gooi ik alles eruit. Het is zó apart, maar dat paard is voor mij een metafoor voor mijn bedrijf geworden waar ik maar aan blijf trekken. En het voelt alsof ik trek aan een dood paard. Ik wil zó graag dat het meeloopt en meewerkt en ik werk er zó hard voor. Ik blijf maar aaien en aaien maar er gebeurt niks of in ieder geval te weinig voor mijn gevoel.

Dan stelt Marjon de treffende vraag: “Wat is je doel?”. En ik wijs heel resoluut en daadkrachtig naar een bepaald punt.

“Doe maar voor dan”, zegt Marjon. “Visualiseer voor jezelf dat je daar nu samen met het paard naar toe aan het lopen bent. En doe het voor. Laat aan het paard zien wat ze moet doen”.

Een beetje beduusd volg ik haar advies op, maar wel in de wetenschap dat ze gelijk heeft! Ik kan blijven aaien, maar beter is het om een doel te bepalen en dan de leiding te nemen om dat doel te behalen. Het blijf míjn business en niemand anders gaat de weg voor mij banen, ik zal het toch echt zelf moeten doen.

Sjonge. Dat zo’n paard dit teweeg kan brengen.

Tot mijn verbazing begint het paard vervolgens ook te bewegen!! Al sjokkend (zie onderstaande foto) loopt ze achter mij aan!

En dan, op het punt waar ik stop loopt ze mij voorbij om door te lopen totdat ze niet verder kan.

Doel bereikt!

En ik weet wat mij te doen staat: leiding nemen!

Recent Posts
Comments
  • Susan
    Reply

    Bikkel, heb vertrouwen! Mooi dat je dit hebt gedaan! Lijkt me super apart om dat zo te ervaren.
    Een doel heb je maar het moet dus echt stap voor stap die doelen! Go for it!

Leave a Comment